Aleksandria - Mute
Ocena: 4.23/5 - Głosy: 262
Gdy drzwi przytrzymałem swej damie
Podszedł do mnie koleś i rzekł
Staniesz chłopcze nad wielkim wyzwaniem
Każdy musi je podjąć, gdy chce szczęśliwym być
Nadszedł dzień, w którym serce me płonie
Gaśnie wiara i nadzieja na cud
W tej ciemności ktoś mnie złapał za dłonie
Nie wiedziałem nie poczułem ze to nie ty
Myślałem, że będzie nam łatwiej
Myślałem, że będziesz ostatnia
Wśród ludzi a jednak samotny
Bez szans a jednak marze wciąż
By odejść stad i być gdzieś daleko z nią
Teraz wiem, zrozumiałem przesłanie
Mam tę postać, co określa mój byt
Lecz pamiętam, że nic się nie stanie
Gdy zaleczę kimś innym nasz ciągły zgrzyt
Myślałem, że będzie nam łatwiej
Myślałem, że będziesz ostatnia
Wśród ludzi a jednak samotny
Bez szans a jednak marzę wciąż
By odejść stad i być gdzieś daleko z nią...